Over een Feniks en een groen kruis

plaatje verandering van waarneming feniks verrijst uit de as

Over een Feniks en een groen kruis

Verschil van waarneming

Een persoonlijk verhaal over transformatie van afkeer naar liefde:
Trots en blij stuurde ik onze docenten een timelapse filmpje van de spectaculaire plaatsing van nieuwe torenspits op ‘onze kerk’. ‘Onze kerk’, ja, als inwoner van Weesp en als toekomstig yogahuis van YogaToday. Eentje reageerde er direct “Ach ja tuurlijk, gisteren de toren! Maar dat groene kruis… aaargh… maar ook wel super.” Ik antwoordde, ja prachtig he? Ik begreep wel dat ze het kruis niet mooi vond, maar voor mij is dit groene kruis prachtig en veel meer dan een groen neon kruis op een toren. .

Ongewenst, lelijk en opdringerig

groene kruis van Laurentiuskerk WeespJaren geleden rond 2003 verhuisde mijn werk vanuit Amsterdam Zuid naar Weesp. Als Amsterdammer zijnde voelde dit als een ongewenste emigratie. Ik vond het verschrikkelijk, er was geen cappuccino, geen Hema, geen heleboel niet. Wat een gedoe, balen! Daar stond ik dan de eerste avond op het station in de kou op de trein naar huis te wachten, die natuurlijk te laat was. Chagrijnig keek ik dan maar wat rond en zag in de donkere lucht een lelijk groen kruis. Nou ja!!! Tjasses! Ik vond het wanstaltig en een opdringerig uithangbord van de kerk! Ik stuurde zelfs een foto aan mijn vriendinnen, voor medelijden over de ellendige omgeving ik was in beland. Jaren en jaren later zou ik pas gaan begrijpen dat ik op dat moment mezelf niet was, verre van zelfs, en dat ik ontzettend lelijk naar de dingen om mij heen keek.

Ik had toen nooit kunnen bedenken dat ik op een dag uit mijn raam zou kijken en dansen van vreugde dat ik het groene kruis kon zien.

Een triest moment

Dinsdagavond 8 november 2016: in de les Mindfulness Yoga was het verstild, aandachtig, geconcentreerd. Toen: Hard aanhoudend gebonk op de voordeur, trekken, schudden. Een verdwaalde leerling? We oefenen om niet blindelings op alles te reageren wat in je aandacht komt, maar te kiezen waar je je aandacht legt. In de les dus. Op een gegeven moment bleek de aandacht verleggen nodig: Herman – die thuis met koorts in bed moest liggen, stond  met paniekogen drijfnat in de regen. “De kerk staat in brand!” Ik keek om de hoek van de deur en zag in plaats van een groen kruis vlammen dansen op de toren. Terug in de zaal, trillend op m’n benen vroeg ik met m’n rustigste stem of ze wilden stoppen of doorgaan met de eindontspanning. Ze kozen het laatste. Terwijl half Weesp uitliep uit naar de brand, verlegde ik mijn aandacht en sprak de eindontspanning in voor mijn leerlingen die er verstild en vredig bijlagen. Het voelde alsof ik uit twee delen bestond: rustige Isolde die een savasana gaf en aan de andere kant een trillend rietje dat aanwezig was in de andere werkelijkheid waarin de kerk en een droom in brand stonden. Ik vergeet dat moment nooit.

Verandering van waarneming: liefde laat zich zien

De volgende dag drong echt door wat er is gebeurd. Vele Weespers hadden bij de brand staan huilen, Weespers die al als kind al naar de Laurentiuskerk gingen, opgroeiden, trouwden er afscheid van hun dierbaren namen. De toren met het baken erop van Weesp was gesneuveld! Het groene kruis dat van heinde en verre altijd in de omgeving zichtbaar was, was niet meer.
Eigenaar Cees was meteen vast besloten:” Die toren komt terug, met kruis.” Leerlingen en mensen op straat en in de winkels spraken mij nog wekenlang aan over de toren en de brand. En als ik vertelde ‘komt terug … mèt het groene kruis’ reageerde iedereen verheugd. Iedereen vond dat het kruis bij Weesp hoorde, hoe mooi of lelijk ze het ook vonden. Iedereen miste het, en ik ook!

Twee jaar later: de Feniks verrijst

De spits wordt op toren Weesp gehezen
Hoe mooi, precies 2 jaar later op dezelfde dag van de brand, was Weesp weer uitgelopen. Als een feniks die uit haar as verrees, werd de torenspits op de kerk gehezen. Oud en jong, Weespers en import Weespers: allemaal klappend vol vreugde toen de haan als laatste op de torenspits werd geplaatst.  Daar stond ze dan weer, in al haar kracht en schoonheid was de toren als een Feniks uit haar as verrezen. Met kruis en met haan. En het was mooi: de lucht voelde vol energie van verbinding, liefde, samen, trots! Het WeepserNieuws citeerde een omstander zo mooi:

“Omdat het letterlijk laat zien dat je na tegenslag weer overeind moet zien te komen, omdat het illustreert hoe belangrijk doorzettingsvermogen is en omdat het aantoont dat uiteindelijk alles weer goed komt.”

s’ Avonds thuis zie ik in de verte het groene kruis branden en bedacht me hoe lelijk ik het kruis destijds vond. Ik herinnerde  mijn periode van boosheid en hoe lelijk ik keek.  Ik keek terug op een heel ander leven en besefte dat ik die Feniks ben die was opgebrand en is verrezen uit haar as.

Wat zie ik dan nu echt? Wat is de waarheid?

Ja, wat zie ik nu eigenlijk als ik naar het groene kruis kijk? Wat zie ik echt? Een mooi of een lelijk kruis?
Wat is de waarheid? Is de waarheid zwart of wit? Goed of fout? Zit waarheid er tussen in? Of? Wie zal het zeggen: de wetenschap? Het brein? God?
Hoe ik kijk kan dus in veranderen, mijn waarheden kunnen veranderen, een waarheid kan ook verschillende waarheden tegelijk zijn.
Mijn waarheid nu is dat het groene kruis mooi is, en verbinding, liefde en kracht uitstraalt. Maakt liefde dan blind of helder? Ik zie in ieder geval heel helder mijn thuis. Nee, dat is niet een groen kruis, maar thuis: ik ben thuis bij mezelf. Vanuit mijn thuis kijk ik niet meer lelijk maar zie ik allemaal moois.

Om Shanti,
Isolde

Isolde schrijft op de grond zittend

Terzijde
Het Latijnse kruis is al een heel oud symbool van verzoening, synthese tussen hemel en aarde en de vier windrichtingen. Later werd het een Christelijk symbool van de verzoening tussen God en de mensen. Groen is in de yogaleer is kleur van het hartchakra. Het hart als zetel van de ziel en plek van onvoorwaardelijke liefde.

Het Timelapse filmpje waar het mee begon: de toren als een speer weer op de kerk:

Lees meer over van de brand naar fonkelnieuw op WeesperNieuws Extra

Lees meer over de mythologie van de Feniks

 

 

YogaToday
info@yogatoday.nl